Kısa Özet Bilgiler

www.ozetbilgiler.com

Tarım şiiri, Buğday şiiri, Ekmek şiiri, Köy şiiri, Köylü şiiri, Çiftçi şiiri

Tarım şiiri, Buğday şiiri, Ekmek şiiri, Köy şiiri, Köylü şiiri, Çiftçi şiiri

Tarım şiiri, Buğday şiiri, Ekmek şiiri, Köy şiiri, Köylü şiiri, Çiftçi şiiri

Tarım Şiiri

Tarım İşçileri
Sarısıcak nasıldır bilir misiniz
Hani toprak kaynıyor gibi olur
Kibritin alevi görülmez ya
İşte böyle olur sarısıcak…

Çalısır tarım işçileri güneşin alnında
Yağmur olur, yaş olur
Bahar olur, kış olur
Dört mevsim hazır kıta
Tarım işçileri

Cukurova’da pamuk
Ege’de incir, üzüm
Karadeniz’de çay
Her köşede bir nimet
Sayabildiğin kadar say

Kanunu yasası yok
Derdi tasasi çok
Sayesinde herkes tok
Ama hep unutulur
Tarım işçileri

Yazarı:Yusuf Demir

***

Buğday Şiiri

Buğdayın Öyküsü

Bir küçük
Buğday tanesi
Toprağın altında
Ekine…
Ekin yeşerir
Başağa…
Başak hasatta
Danelere…
Daneler değirmende
Una dönüşür…
Un su ile karışır
Mayalanır
Hamura…
Hamur ateş ile birleşir
Ekmeğe dönüşür…
Ekmek..
Dişlenir…ezilir…
Midemizde
Kana dönüşür…
Kan ise damarlarda
Can’a dönüşür…
Biz…
Cana can verene
Canan olalım ki…
Canlar hep yeşersin…

Yazarı: Fikret Turhan

***

Ekmek Şiiri

Ekmek

Çiftçi sürer tarlayı,

Sonra eker buğdayı,

Boy verir azar azar,

Saplar gittikçe uzar.

Başaklar olgunlaşır,

İçleri dolgunlaşır.

Yazın artınca sıcak,

Sararır her bir başak.

Biçerler ekinleri,

Şenlenir harman yeri.

Olup bitince harman,

Ayrılır buğday saptan.

Bitmedi işler gene,

Oradan değirmene,

Buğdayı götürürler.

Değirmen taşı döner,

Ezer un yapar bunu.

Fırınlar alır unu,

Su, maya kor yoğurur,

Yapar bir güzel hamur,

Sonra fırına atar,

Pişirir, bize satar.

Güzel kokulu ekmek,

Olmaz seni sevmemek,

Sensin yemeklere baş,

Her yemeğe arkadaş.

Yazarı: Hasan Ali Yücel

***

Köy Şiiri

Köyümüz Bizim
Kalkıp diyar diyar göç ettik amma
Gene bizim köydür, köyümüz bizim.
Armut furuncundan,elma kahından
Kesilir sanmayın payımız bizim.

Gendime döverken dibek taşında
Sözü kırka böldük bulgur aşında
Selgah kenarında,kürün başında
Artık kişnemiyor tayımız bizim.

Maniler söyleyip ağıt yakarken
Gönülden gönüle sevgi ekerken
El ele tutuşup halay çekerken
Çalar davul-zurna,meyimiz bizim.

Yazarı:Sadık Turan

***

Köylü Şiiri

Köylümüz
Her sabah erkenden gider tarlaya
Terini toprağa katar köylümüz
Alır ürününü gelir pazara
Ucuz paha demez satar köylümüz

Alır hayvanını yaylaya çıkar
Suyunu eksiltmez yemine bakar
Sütünden yağ yapar yününü satar
Koyunu kuzuya katar köylümüz

Toplar kadınını, oğlu kızını
Eker toprağını çeker nazını
Ürünü bol olsa çalar sazını
Kışın yorgunluğu atar köylümüz

Geldi mi ekinin biçme zamanı
Biler orağını sallar tırpanı
Ayırır buğdaydan alır samanı
Hayvanı besiye tutar köylümüz

Kışları uzundur geceler geçmez
Misafirsiz asla çayını içmez
Geleni çok olur kimseyi seçmez
Ocağı hiç sönmez tüter köylümüz

Yazarı: Selahattin Koşar

****

Çiftçi Şiiri

Çiftçi
Tarım ülkesiydik bir zamanlar
Ekilecek dlilecek
Ürünlere açıktı dağ taş toprak…

Giderek betonlaştırdık buraları
Nüfus arttıkça toprakları da
Yetmemeye başladı çiftçilere…

Şimdi sanayiye yöneldik
Aslında iyi de ettik
Ama çiftçilik diye
Bir şey var hâlâ
Eğer çiftçilik olmasa
Çiftçiler omasa
Biz ne yer ne içerdik?

Ekmeğimizin buğdayını
Onlar sağlıyor en başta.
Emeğiniz var kaynayan
Her tencerede
Yediğimiz her lokma aşta

Gönül borcumuz var
Teşekkürler teşekkürler
Geriye kalan
Bir avuç çiftçi size.

Yazarı:Fevzi Günenç

Kategori: Edebiyat

Duzgun Turkce ile yazilmayan ve hakaret iceren yorumlar yayinlanmayacaktir, isaretli alanlar doldurulmalidir. *

*